Jesteś tutaj:WARTO WIEDZIEĆ»Promocja zdrowia»Co warto wiedzieć o śpiączce?
piątek, 21 kwiecień 2017 13:29

Co warto wiedzieć o śpiączce?

W tym roku 18. kwietnia już po raz piąty obchodziliśmy w Polsce Dzień Pacjenta w Śpiączce- święto państwowe uchwalone przez Sejm z inicjatywy Ewy Błaszczyk, współzałożycielki fundacji „Akogo?”, opiekującej się dziećmi w śpiączce i ich rodzinami. Czy różni się śpiączka od stanu wegetatywnego? Jak długo może trwać? Jakie są jej przyczyny? Czytaj poniżej.

 

Śpiączka, stan wegetatywny, zespół zamknięcia

Śpiączka nie jest po prostu długim snem, z którego chory nie może się wybudzić. To głębokie zaburzenie świadomości i przytomności, związane z całkowitym brakiem reakcji na bodźce. Jest skutkiem uszkodzenia różnych obszarów mózgu (najczęściej jego pnia) powstałego w wyniku urazu, choroby czy zatrucia.

Od śpiączki należy odróżnić stan wegetatywny, w którym zachowane są odruchy (przytomność), ale nie występuje świadomość. Najczęściej zatem pacjent samodzielnie oddycha, trawi, może przebywać w pozycji siedzącej, reaguje na bodźce bólowe, natomiast nie ma z nim kontaktu.

Jeszcze innym stanem jest zespół zamknięcia, w którym chory jest świadomy, ale nie może się poruszać a często nawet samodzielnie oddychać, co często prowadzi do pomyłkowego uznania go za osobę nieświadomą.

 

Jak długo trwa śpiączka?

Niestety nikt nie jest w stanie przewidzieć, jak długo chory będzie przebywał w stanie śpiączki oraz jakie spustoszenie poczyni ona w jego organizmie i psychice. Wyjątkiem jest tutaj śpiączka farmakologiczna, w którą wprowadza się pacjenta celowo (dzieje się to np. w przypadku ciężkich poparzeń, aby chory nie odczuwał ogromnego bólu).

Śpiączka może zatem trwać kilka godzin, ale i kilkadziesiąt lat. Często zdarzają się również pomyłki w zakresie oceny prawdopodobieństwa wybudzenia. Od ogólnie przyjętego poglądu, zgodnie z którym po 2-3 latach wybudzenie jest praktycznie niemożliwe, są liczne wyjątki. Obecnie podejmowane są już próby wszczepiania pacjentom neurostymulatorów mających pobudzić uszkodzone struktury mózgu do podjęcia pracy. Pierwsze takie operacje w Polsce odbyły się z inicjatywy fundacji „Akogo?” i przyniosły poprawę stanu chorych, jednak nie można jeszcze mówić o rewolucji- na tym etapie rozwoju medycyna nie jest zdolna za pomocą jednego zabiegu wybudzić chorego ze śpiączki.

 

Przyczyny śpiączki

Najczęstszą przyczyną zapadnięcia w śpiączkę jest mechaniczny uraz mózgu- np. na skutek wypadku samochodowego, uderzenia, upadku. Oprócz urazu, śpiączkę mogą wywołać stany zapalne ośrodkowego układu nerwowego (np. zapalenie mózgu lub opon mózgowych) oraz ucisk (wywołany np. przez guz mózgu). Do uszkodzenia mózgu może również dojść na skutek krwawienia czy niedokrwienia: przy pęknięciu tętniaka, udarze, wylewie.

Śpiączka może być również efektem chorób metabolicznych. Wystąpić może w przebiegu cukrzycy, padaczki, nadczynności lub niedoczynności przytarczyc oraz zaburzeń metabolizmu białek, azotu czy amoniaku (w wyniku uszkodzenia wątroby). W naszej strefie klimatycznej nie występuje natomiast śpiączka afrykańska, wywoływana przez pasożyty.

Ponadto śpiączka może być konsekwencją zatrucia- np. lekami uspokajającymi i nasennymi, narkotykami, alkoholem, tlenkiem węgla, a także pewnymi substancjami chemicznymi (jak pestycydy).

 

Jeszcze nie zadecydowałeś, na kogo przekazać swój 1% podatku? Rozważ fundację „Akogo?”. O fundacji oraz o otwartej dzięki jej staraniom klinice Budzik czytaj TUTAJ.

Czytaj 507 razy
Strona główna | Copyright © 2013 | Kontakt X-dream.pl